Waarom zijn we vrienden van het oorlogsmuseum in Overloon geworden?

petra-beyer-peter-korver-vrienden-oorlogsmuseum-overloon

Peter is Nederlander, geboren in Kerkrade en ik, Petra, ben Duitse, geboren in Alsdorf.

Toen we elkaar in 1993 leerden kennen was er nog een grens tussen Kerkrade en Herzogenrath. Herzogenrath is een plaats tussen Alsdorf en Kerkrade. Daar was een straat die in tweeën was gedeeld. Een muurtje van 30 cm hoog en ongeveer 2 km lang was de grens tussen Duitsland en Nederland. Dat muurtje is er nu niet meer, maar de straat heet aan de Nederlandse kant Nieuwstraat en aan de Duitse kant Neustrasse.

Grensgebied

Omdat we zo opvallend in het grensgebied woonden, vertelden onze ouders veel over wat in de oorlog rond deze grens was gebeurd. Toen was het geen muurtje, maar stonden er betonnen pilaren met een hekwerk van ca. 1.60 m hoog.
Onze ouders vertelden dat Duitsers en Nederlanders elkaar in de oorlog s’ nachts aan de grens ontmoetten en dan voedsel en diverse andere dingen ruilden. Ze moesten wel opletten voor de militairen omdat dit streng verboden was.

De oorlog is nu 72 jaar voorbij en geschiedenis geworden, maar als ik met oude Nederlandse mensen praat die de oorlog hebben meegemaakt, word ik stil omdat ik me als Duitse dan niet op mijn gemak voel.

Nooit vergeten

We zijn vrienden van het oorlogsmuseum geworden omdat wat in de oorlog gebeurd is, nooit mag worden vergeten en aan de jeugd moet worden verteld. Wat in de oorlog is gebeurd, mag nooit meer gebeuren! Daarom is het museum in Overloon en zijn de mensen eromheen, zoals de vrienden en de vrijwilligers, zo belangrijk.

Het Museum zorgt er samen met deze mensen voor dat de oorlog niet vergeten wordt en daar willen wij graag aan meewerken.

Vrienden van het oorlogsmuseum
Petra Beyer en Peter Körver